I want happiness

I seek happiness

อยากมีความสุข

อยากมีความสุขเหลือเกิน

to cause your happiness

to be your happiness

ปารถนาอยู่กับเธอแค่สุขสอง

ปารถนาเป็นสุขเพียงของเธอ

So take me

same place far away

to a true Else where

Please take me there

พาฉันไปที

สู่ดินแดนอันแสนไกล

ณ แห่งหนใด ที่ไม่ใช่ที่นี่
พาฉันไปที

Magic that lasts

never-endingkiss

reveryeithout break

UperishableBliss

มนตราที่มีอาจเสื่อมคลาย

จุมพิตไร้จุดคลายอันสิ้นสุด

ความฝันอันมิอาจฉุดให้ตื่น

สุขล้ำอันไร้คืนทิวาที่รางเลือน

take me

I want happiness

พาฉันไปที

ฉันอยากมีความสุขเหลือเกิน

Bird sing ...
Song of unknow tongue

though winged,they

skill fail torech the sky

เหล่าวิหคเอื๊อนเสียงเอ่ยขับขาน

บทกวีที่ไร้คนรู้จัก...อันหวานซึ้ง

นภาลัยกว้างขวางที่มีอาจเอื้อมถึง

ภึงแม้จะมีปีก

แต่ดินแดนมิอาจไปได้เพียงลำพัง

a place not to be treaded a lone

So take me to a true Else where

พาฉันไปที

ณ แห่งหนใดหาใช่ที่นี่

wat feather,locked fingers,

melting flesh,fusing minds

ปีกที่เปียกฝน,นิ้วมือที่ประคองกุมประสาน,

ร่างกายที่หลอมราญราวละลาย,หัวใจที่เรียงรายทับซ้อน

take me

I want happiness

พาฉันไปที

ฉันอยากมีความสุขเหลือเกิน

Not your past

But your present is want I seek,carefully

winding back its fragile thread

ปารถนา ปัจจุบัน ของเธอเหนือล้ำ

กว่าการพร่ำหาซึ่งอดีต

ถักทอวันพรุ่งที่ดุจจะหยุดขาดลง

Please take me there

I want happiness

พาฉันไปที

ฉันอยากมีความสุขเหลือเกิน

------------------------------------------

I want happiness

I seek happiness

อยากมีความสุข

อยากมีความสุขเหลือเกิน

To cause your happiness

to be your happiness

อยากมีความสุขกับเธออย่างสุขสอง

Take Me

To a true Else whereDeliver Me

พาฉันไปที

ปารถนาเป็นความสุขเพียงของเธอ

A bird in gided cage

a bird be reft of flight

a bird that can't cry

a bird all by it self

เจ้านกน้อยในกรงทอง

เจ้าวิหคมิอาจโผบิน

เจ้าปักษิณที่มิอาจหลั่งน้ำตา

เจ้าสกุณา ผู้เดียวดาย

take me

I want happiness

พาฉันไปที

ฉันอยากมีความสุขเหลือเกิน

Happy just to be with you

Happy just to see you smile

เป็นสุขยามมีเธอเคียงกาย

รอยยิ้มชวนละลายเพียงเท่านี้ก็สุขใจ

So take Me

To a true Else where

พาฉันไปที

ณ แห่งหนใด หาใช่ที่นี่

Please take Me to hapiness

My first though and My last wish

แรกเริ่มความรู้สึกของฉัน

กับความปารถนา สุดท้าย

A promised Land where fairies wait

with room just enough for two

ดินแดนแห่งสัญญาและคำมั่นของเราสอง

So deliver me, Help Me

To forget The tribulations of day and,

To stay in this dream of night

WhereI can be thinking of you Forever

พาฉันไปที,ช่วยให้ฉัน

ลืมความจริงอันแสนทรมาน

ให้ฉันดำดิ่งสู่คืนวันความฝันอันแสนหวาน

ให้ฉันได้รักเธอตราบชั่วนิรันดร์กาล

...Take Me

I want happiness

พาฉันไปที

ฉันอยากมีความสุขเหลือเกิน

<><><>โทรหาเธอ ตั้งแต่เช้า เข้าช่วงบ่าย

ข้อความไป ไม่ตอบรับ สนับเสียง
เกิดไรขึ้น เดาไม่ได้ ไม่ใกล้เคียง
รู้บ่ายเบี่ยง เลี่ยงไม่รับ สดับฟัง

วันทำงาน ปกติ โทรตลอด

เสียงพร่ำพรอด ออดอ้อนจน ดั่งมนต์ขลัง
พอวันหยุด เหตุผลแปลก แยกให้ฟัง
ที่ไม่ว่าง ไม่รับสาย ใช่รำคาญ

นอนดึกดื่น ยังไม่ตื่น เพราะปิดเสียง
หล่นใต้เตียง ลืมปิดเสียง ทำตั้งสั่น
ชาร์ตแบตไว้ ลืมในรถ เลยหมดกัน
รับไม่ทัน ประชุมอยู่ รู้บ้างซี

มีผู้ใหญ่ เกรงใจ ไม่กล้ารับ
พอขากลับ ลืมโทรศัพท์ ลุกเดินหนี
ถึงที่พัก ค่อยมาดู รู้อีกที
ว่าคนดี ต้องโทรมา ระอาใจ

มีงานเลี้ยง เสียงดัง ฟังไม่ออก

ไม่กล้าบอก คนมันเมา เข้าใจไหม

แบตคงเสื่อม เครื่องมันเก่า ว่าเข้าไป
หากสงสัย ซื้อรุ่นใหม่ ให้สักที

พอไม่ฟัง ทำเป็นบึ้ง เคืองขึ้งโกรธ
ทำเป็นโทษ โน่นนั่น มันบัดสี
หาว่าจ้อง มองจับผิด ปิดบัญชี
คลื่นไม่มี นอกเขตโข โธ่เวรกรรม

แต่ความจริง รู้บางสิ่ง ในใจอยู่
เธอมีคู่ อยู่ข้างกาย ให้ถลำ
ไม่กล้ารับ เพราะเธออยู่ รู้ว่าตาม
แต่ก็ทำ ไม่รู้ชี้ นี่แหละคน

ยิ่งโทรตาม ยิ่งทำ เหมือนประชด
โทรจนหมด เสียงจนตัด ทำขัดสน
ให้โทรเก้อ เธอก็แก้ เห็นแก่ตน
เพื่อให้พ้น วันหยุดไป ให้ระอา

อยากให้รู้ แค่เป็นห่วง ไม่หวงหรอก
ขอแค่บอก อยู่ที่ไหน ไม่ไปหา
คนที่โทร แล้วไม่รับ มันอัปรา
รู้สึกล้า เหนื่อยอ่อน ใจคลอนคลาย

ใจระทึก เมื่อนึกถึง เธอซึ้งอยู่
เธอมีผู้ เปรอปนให้ ไม่ขาดสาย
คนที่ช้ำ เจ็บกระอัก จักเจียนตาย
เธอคงไม่ ห่วงสน คนไม่แคร์

เสี้ยวนาที มีค่า น่าโทรบ้าง
หาช่องทาง โทรหน่อยให้ ได้เบาะแส
หรือกลัวว่า ใบค่าโทร โชว์ตัวแปร
งั้นก็แค่ ข้อความได้ ไม่ว่ากัน

หากวันว่าง หรือวันใหม่ ให้โทรกลับ

คนรอรับ เหมือนอับโชค ความโศกศัลย์

หวาดระแวง มองโทรศัพท์ นั่งนับวัน
ให้พ้นผ่าน วันหยุดที่ มีราคิน....

วันทำงาน ผ่านปกติ ไม่มีติด
ยอมรับผิด รับโทษได้ ให้ติฉิน

ร้อยเหตุผล ล้านคำอ้าง เป็นอาจิณ
รู้สึกชิน จนใจชา ระอาเอง

กลัวแต่จิต เกรงแต่ใจ ไม่ยอมรับ
กู่ไม่กลับ ติดลบไป ใจข่มเหง
กลัวจะเกลียด กลัวจะชัง กันไปเอง
๐ หากไม่เร่ง ปรับปรุงแก้ จะแพ้ใจ ๐

ขอ Comment กันหน่อยนะจ๊ะ ^^~

<><>

ว่างๆ ก็เลยค้น+รื้อมุขสั่วๆที่เคยใช้จีบหญิงมาเล่นๆอะครับ :P

ถ้ารักเหมือนดั่งคอมพิวเตอร์

รัก...เหมือนกับคอมพิวเตอร์ บางทีก็ Online บางทีก็ busy บางทีก็ easy
รัก...เหมือนเขียน Java Script ที่ละเอียดอ่อน ผิดแม้นิดเดียวก็ Error
รัก...เหมือนดั่ง P-II หากไม่ปรับตัวใช้ m/b แบบ Slot-One คงเข้ากับเธอไม่ได้
รัก...เหมือนดัง Ink-jet printer เปลืองน้ำหมึก และเสียบ่อย ดั่งรักที่รวนเร
รัก...เหมือน "Not enough memory" แม้ทำทุกอย่างเพื่อเธอ ก็ไม่เพียงพอ
รัก...เหมือน Compile..Error!! เธอไม่เคยเข้าใจ ไม่ตอบสนอง
รัก...เหมือน Power Supply ที่จ่ายไปเลี้ยงหัวใจเธออย่างเพียงพอ
รัก...เหมือนกับ พัดลมระบายความร้อน ช่วยทำให้เธอเย็นสบาย คลายร้อน
รัก...เหมือน UPS แม้จะเกิดอะไร ใจฉันยังมั่นคงที่จะจ่ายไฟ เพื่อมีเวลา Save หัวใจ
รัก...เหมือนเสียง Modem ตอน connect ติด ช่างสุขใจเหมือนได้ยินเสียงเธอ
รัก...เหมือน Microsoft Windows พร้อมจะพังทลาย (เจ๊ง) โดยไม่มีวี่แววมาก่อน
รัก...เหมือน อาการ Access Violation ไม่ยอมบอกเหตุผล แต่ก็ไม่ยอมให้แก้ตัว
รัก...เหมือน ภาษา Assembly ทำให้เธออย่างยากลำบาก ทั้งที่ผลที่ได้รับ เพียงน้อยนิด
รัก...เหมือน Microsoft Mouse คงทน มั่นคง
รัก...เหมือน Light Pen มักจะไม่ลงรอยกันง่ายๆ (ชี้ที่นึง Cursor ไปโผล่อีกที่นึง)
รัก...เหมือน สาย Lan Coaxial ต้องรักษาไว้ให้ดี อย่าให้หลุดลอยไป (โยงออกนอกตึกทีไรฟ้าผ่าทุกที)
รัก...เหมือน printer Epson FX800 เพียงครู่เดียวก็ร้อนแรง (หัวพิมพ์ไหม้)
รัก...เหมือน VR-headgear เมื่อมีเธอ เราก็อยู่ในโลกของเรา ด้วยกันเพียงสองคน...
รัก...เหมือน "File corrupted" อยู่ดี ๆ เธอก็เปลี่ยนไป
รัก...เหมือน "Abort Retry Ignore" มีแค่ 3 ทางเลือก จะเลิก จะฝืน หรือจะอยู่แบบซังกะตาย
รัก...เหมือน If....Then....Else เธอชอบสร้างเงื่อนไขในความรัก จนฉันไม่รู้จะทำเช่นไร
รัก...เหมือนกำหนด Boolean=False ดังเธอปิดใจ ไม่เปิดให้ใครคนใหม่
รัก...เหมือนดั่งหนังสือ Computer แรกๆ ก็ชื่นชมอยากชิดใกล้ สุดท้ายก็เบื่อ และถูกทอดทิ้ง
รัก...เหมือนสร้าง HomePage.. เมื่อมองภายนอกดูสวยงาม แต่แฝงไปด้วยภาษา Java ที่ซับซ้อน ดั่งหัวใจเธอ.. ที่ฉันไม่สามารถมองเห็น หรือเข้าใจ.. ส่วนลึกของหัวใจเธอได้
รัก...เหมือนกับจอมอนิเตอร์ ทำให้คนตาบอด (สายตาสั้น..ตาเอียง...)
รัก...เหมือนกับ RAM ขาดไฟเลี้ยง ความจำก็ถูกลบ